مبحث خود را با تعلیم عهدجدید دربارۀ پیوند ازدواج شروع میکنیم. البته دلیل چنین شروعی این نیست که تک تک ما ازدواج کرده ایم یا باید ازدواج کنیم، حتی دلیلش این نیست که ازدواج والاترین رابطه میان انسانها است. ما از اینجا شروع میکنیم چون تفاوتهای جنسیتی که باید در کلیسا، که اهل منزل خدا است، شکل عملی به خود گیرند، نمودار تفاوتهایی هستند که به طور خاص در رابطۀ زن و شوهر دیده میشوند. نگاهی کوتاه داشته باشیم به این تفاوتها در نامۀ پولس به کولسیان، این تفاوتها را به اختصار از نظر میگذرانیم:
ای زنان، از شوهران خود اطاعت كنيد، زيرا اين خواست خداوند است. ای شوهران، همسران خود را محبت نماييد و با ايشان تندی و تلخی نكنيد. (کولسیان 3 : آیه 18 و 19)
در این دو آیۀ کوتاه، چند نکتۀ قابل توجه وجود دارند:
- این دو آیه به طور مستقیم هم خطاب به زنان هم خطاب به شوهران است که هر دو به یکسان دارای اخلاقیات هستند و در خصوص شیوۀ برخورد با همسرشان شخصاً جوابگو خواهند بود.
- وظایف زنان و شوهران مثل هم نیستند، این ترتیب را نمیشود وارونه کرد و قابل تعویض هم نمیباشد: زنان یک وظیفه دارند، شوهران یک وظیفۀ دیگر.
- در رابطۀ آنها ترتیبی وجود دارد: یکی مطیع دیگری است و یکی عملاً اقتدار دارد ( در نتیجه، حکم به شوهران این است که تندی روا نکنند).
- وظایف آنها بر اساس شخصیت، درآمد، هوش، ذکاوت یا جایگاه اجتماعی تقسیم نمیشوند. این احکام برای همۀ زنان و همۀ شوهران است.
- این وظایف شرطی نیستند و بر اساس لیاقت و شایستگی نیز نمیباشند. پولس نمیگوید، «اگر فلان کار را انجام دادند، «اطاعت نما» یا «محبت کن» او میگوید: «اطاعت نما» و «محبت کن».
ساختار این آیه در زبان اصلی به وضوح نشان میدهد که زن باید خودش را مطیع سازد، یعنی اطاعتش با ملاحظه و با رضایت باشد. شوهر موظف نیست عامل و سبب این اطاعت باشد.
No comments:
Post a Comment