وقتی به اشرف مخلوقات میرسیم، یعنی انسان، به شکل چشمگیری متوجه میشویم که خدای خالقْ انسان را در تصویر الهی خودش میآفریند( پس از آن خدا فرمود: «اینک انسان را بسازیم. ایشان مثل ما و شبیه ما باشند و بر ماهیان دریا و پرندگان آسمان و همهٔ حیوانات اهلی و وحشی، بزرگ و كوچک و بر تمام زمین حكومت كنند.» پس خدا انسان را شبیه خود آفرید. ایشان را زن و مرد آفرید. پیدایش 1: 26-27 )
انسان به گونهای با خدا رابطۀ زنده دارد و به او کُنش و واکنش نشان میدهد که هیچ موجود دیگری چنین نیست. انسان در جهان هستی نمایندۀ روی خدا است، در تصویر او آفریده شده است تا مباشر و خدمتگزار او باشد و بر دنیا حکومت کند و از آن مراقبت و نگهداری نماید. اما این انسان فاقد جنسیت نیست. خدا انسان را مرد و زن آفرید. او یک ذات انسانی آفرید اما در دو نوع و هر دو را به یکسان آفرید و از آفرینش آنها خشنود بود. هم مرد هم زن به یکسان حامل تصویر خدا بودند. خدا به مرد و زن حکم داد تا بارور و کثیر شوند و به نمایندگی از خدا بر زمین فرمانروایی کنند. با این حال، ارادۀ خدا این بود که آنها متفاوت باشند: مذکر و مؤنث.

No comments:
Post a Comment