در روز ۳۰ آگوست ۲۰۲۲ روزی که سازمان ملل متحد به نام قربانیان ناپدید سازی قهری توسط حکومت ها و قدرتهای استبدادی و عوامل وابسته به آنها نامگذاری کرده است. نوکیشان مسیحی عضو کمپین #من_هم_یک_مسیحی_هستم در شهر استکهلم در مجاورت پارلمان حضور یافتند تا ضمن گرامیداشت این روز، یادآوری کنند که در کارگروه مربوطه در سازمان ملل نام بیش از ۵۰۰ نفر ایرانی ثبت شده است که حکومت ایران آنها را دستگیر و یا ربوده است و پس از آن نسبت به سرنوشت یا محل نگهداری آنها پاسخی نمی دهد تا بدین گونه آنها را از حمایت قانون خارج کند. بدین ترتیب حتی با گذشت سالها هیچگونه اطلاعاتی نسبت به وضعیت آنها در دست نیست و جمهوری اسلامی نه تنها نسبت به سرنوشت آنها بی تفاوت است بلکه هیچ گونه پاسخی به خانواده این افراد و سازمانهای حقوق بشری از جمله عفو بین الملل نمی دهد و حتی به سازمان ملل هم پاسخگو نیست.
(سی اوت روز جهانی ناپدیدشدگان قهری است و به سرنوشت کسانی اشاره دارد که در حکومتهای دیکتاتوری، جنگ، درگیریهای سیاسی، مسیر مهاجرت و… یا دلایل نامعلوم ناپدید شدهاند)
(به عنوان مثال خانواده سعید زینالی می گویند پس از گذشت ۲۳ سال هنوز از سرنوشت فرزندشان هیچ اطلاعی ندارند)
30th of August which has named after “the victims of enforced disappearance by authoritarian governments and powers and their affiliates” by the United Nation. On this day (August 30, 2022) Christian converts who are members of #I_am_a_christian_too campaign gathered near the Swedish parliament in Stockholm to commemorate this event. One of the goals of this protest was to remind the names of more than 500 Iranians which has been registered in the relevant working group at the United Nations and arrested or kidnapped by the government of Iran. The government disclose no information about them and the place they have been kept in order to remove them from the protection of the law. There is no information about their condition and state of health despite passing years. The Islamic regime ruling in Iran is not only indifferent to their condition and not responsible toward the questions of their families but also not responsible toward human rights organizations, including Amnesty International, and the United Nation.
"بزرگترین ناپدید شدن قهری در ایران" در تابستان ۱۳۶۷
سازمان عفو بینالملل به مناسبت ۳۰ اوت، روز جهانی ناپدیدشدگان قهری، در گزارش مفصلی به موضوع ناپدیدشدگان قهری در کشورهای ایران، سوریه، آرژانتین، سریلانکا و زیمبابوه پرداخته است.
در این گزارش، ناپدیدشدگان قهری کسانی معرفی شدهاند که "انگار در چشم به هم زدنی از کره زمین محو شدهاند".
عفو بینالملل در ادامه نوشته است: «در چنین مواردی، مسئولان حکومتی (یا افرادی که با رضایت دولت عمل میکنند) فرد مورد نظر را از خیابان یا محل زندگیاش میربایند و بعد این اقدام را انکار میکنند یا از دادن اطلاعات درباره سرنوشت و محل نگهداری آن فرد امتناع میورزند.»
ناپدیدسازی قهری طبق قوانین بینالمللی، جرم قلمداد میشود.
بر اساس این گزارش، "مدافعان حقوق بشر، نزدیکان و خویشاوندان کسانی که پیشتر ناپدید شدهاند، شاهدان عینی و همچنین وکلا" از جمله کسانی هستند که به طور ویژه هدف ناپدیدسازی قهری قرار میگیرند. مردان بیشتر از زنان هدف این جرم هستند.
No comments:
Post a Comment