من زنی ایرانی هستم. سال ها در خفقان و فشارهای روحی و روانی تحمیل شده توسط حکومت دیکتاتور ایران زندگی کرده ام. شاید نیاز به گفتن این حر ف ها نباشد که زنان ایرانی از ابتدایی ترین حقوق خود برخوردار نیستند. حق انتخاب به عنوان ابتدایی ترین حق هر فرد در جامعه بشری برای ما آرزو است. زنان به عنوان نیمی از جمعیت کشور، حتی حق انتخاب نوع پوشش خود را ندارند چه رسد به انتخاب دین و مذهب، آزادی عقیده و بیان خود. من زنی هستم که در حکومت زن ستیز و جنایتکار اسلامی تنها بخاطر رنگ آبی فیروزه ای پوشش شلاق خورده ام. من زنی هستم که برای شرکت در جشن تولد و رقص و پایکوبی در آن 60 ضربه شلاق خورده ام. من هم مانند هزاران زن دیگر برای استیفای حق خود مورد آزار و اذیت روحی و جسمی دستگاه فاسد قضایی حکومت آیت اله ها قرار گرفته ام. شلاق، زندان و تهدید تنها بخشی از سختی های زنان در جامعه دیکتاتوری و زن ستیز ایران است. زنان سرزمین من برای داشتن ابتدایی ترین حق خود حتی از طرف قضات، دادیاران و بازپرسان با پیشنهادهای بیشرمانه ای در قبال حذف احکام ضد زن روبرو می شوند.
بر اساس قانون مجازات اسلامی، زنان ورزشکار، هنرمند، خواننده، هنرپیشه، سیاستمدار و چه خانه دار برای خروج از کشور نیاز به رضایت همسر خود دارد. برای قانون زن ستیز جمهوری اسلامی پیشرفت زنان هیچ مفهومی ندارد و زنان حتی برای حضور در مسابقات بین المللی بدون اجازه همسر اجازه خروج از کشور ندارند.
خیلی از زنان ورزشکار تنها بخاطر جنسیت و عدم اجازه همسر ممنوع الخروج می شوند. بسیاری از زنان اجازه خوانندگی ندارند و حتی برای تک خوانی در خارج از کشور ممنوع الخروج می شوند.
در لایحه حفظ کرامت از زنان در برابر خشونت، که اخیراً توسط دولت تصویب و به مجلس ارسال شده، پیش بینی شده که اگر زنی قصد خروج از کشور را دارد و همسر بدون "عذرموجه" اجازه خروج ندهد، زن می تواند به دادگاه دادخواست ارائه دهد.
افتخار ما اکنون این است که با وجود این همه ظلم و فشار بر زنان هیچوقت ساکت نماندیم و همیشه اعتراض های خود را علیه خشونت و استبداد و تبعیض بین مرد و زن و نداشتن آزادی بیان و اندیشه و دین با جسارت فوق العاده و تحسین برانگیزی به گوش همگان رسانده ایم. اعتراض به حجاب اجباری و قوانین زن ستیز در حکومت دیکتاتوری ایران حق هر انسان آزاده ای است. این حرف دل میلیون ها زن است که از جمهوری اسلامی و قوانین اسلامی به ستوه آمده اند.
ما زنان ایران خواستار حق و حقوق خود هستیم و می دانیم فقط با از بین رفتن حکومت اسلامی ایران به اهداف خود می رسیم و برای سرنگونی جمهوری اسلامی تلاش خواهیم کرد.
ما برای از بین بردن حجاب اجباری و قوانین زن ستیزبا جمهوری دیکتاتوری اسلامی می جنگیم. زنان ایران برای بدست آوردن حق طلاق، حضانت فرزند، حق ارث یکسان با مردان، حق خروج از کشور و حق کار با تمام بی عدالتیها می جنگیم.
چند سوال ساده برای اینکه باید با قوانین و حکومت استبدادی مخالفت و مبارزه کرد:
- در قوانین دیکتاتوری اسلامی، چرا زنان حق حضانت فرزند خود را ندارند؟
- چرا حق طلاق باید با مردان باشد در صورتی که زن و مرد به یک نسبت در زندگی شریک هستند؟
- چرا باید زنان نصف مردان در ارث شریک باشند؟
- چرا باید زنان بدون اجازه همسرانشان اجازه خروج از کشور را نداشته باشند؟
- چرا باید زنان برای کار و پیشرفت خود اجازه همسر خود را داشته باشند؟
- چرا دختران زیر سن قانونی باید مجبور به ازدواج شوند؟
اینها تنها بخشی از سوالات و شبهات در خصوص نقص قوانین اسلام و جمهوری اسلامی است که می توان دلیل محکمی برای ایستادگی بر حقوق زنان در مقابل جمهوری اسلامی باشد.
اگر در سال های گذشته تعداد معدودی از بانوان کشورم در حال مبارزه با این تبعیض ها بود ولی اکنون زمان آن رسیده که تمام زنان سرزمین سکوت خود را شکسته و به میدان مبارزه با جمهوری اسلامی بیایند.
#زن #زنان #انقلاب_زنانه
#انقلاب_آتی_ایران_یک_انقلاب_زنانه_است
#جمهوری_اسلامی_سرنگون_سرنگون
#جمهوری_اسلامی_نابود_باید_گردد
#بایکوت_جمهوری_اسلامی
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#مادران_دادخواه
#آبان_ادامه_دارد
No comments:
Post a Comment