در فرهنگ اسلامی حلال و حرام به معنی کارهایست که شریعت اسلام مجاز (حلال ) و یا غیر مجاز ( حرام) دانسته. بیشترین کار برد حلال و حرام در اسلام در ارتباط با غذا، روابط جنسی، آداب ماه های حرام میباشد. از این دو کلمه در مورد نحوه تصرف غنائم جنگی و نیز درآمد استفاده شده است.
اما از انجا که مسیحت بر اساس شریعت نمی باشد یعنی پارسایی از طریق اعمال کسب نمی شود و فقط ایمان باعث رستگاری می شود ( رومیان 1 : 17: زیرا در انجیل آن پارسایی که از خداست به ظهور میرسد، که از آغاز تا به انجام بر پایه ایمان است. چنانکه نوشته شده است: " پارسا به ایمان زیست خواهد کرد.") تعاریف مانند حلال و حرام مانند اسلام موجودیت ندارند. اما همچنان تعریف گناه و اعمال ناپسند در حضور خداوند از قبیل دزدی، زنا، قتل و غیره بصورت کاملا صریح ارائه شده است. در مورد برخی مسائل همچون ازدواج و سهم کلیسا و آداب غذا نیز دستوراتی وجود دارد اما باز هم تاکید خداوند بر اینست که رستگاری و پارسایی بر پایه ایمان است.
برادر رضا
No comments:
Post a Comment